تعريف زمان :

زمان دستوري را ( tense) وغيردستوري را (time) مي نامند .

زمان غير دستوري محيطي است عمومي كه همه وقايع در آن به صورت توالي و يا ظاهراً به توالي رخ مي دهد . وقايع و تغيير اشياء در زمان روي مي دهند و به تعبيري زمان چيزي است كه به سمت آينده حركت مي كند . زمان غير دستوري براي همه بشريت يكسان است .

زمان دستوري ( tense ) عبارت است از قابليت دستوري افعال كه به اشكال و ترتيبهاي متمايز از هم نشان مي دهد كه عمل در چه زماني صورت گرفته ، مي گيرد و يا خواهد گرفت . بنابراين زمان دستوري در زبان هاي مختلف اشكال گوناگون دارد .

 زمان حال استمراري : Present continuous tense

تعريف : براي بيان انجام كاري كه به صورت استمرار در لحظه حال انجام مي گيرد و هنوز كامل نشده است . براي ساختن آن از فرمول زير استفاده مي كنيم :

اين زمان معمولاً با قيود زماني زير مي آيد :

now , at present , at the moment , for the time being , just now, currently , this week, this period , today , temporarily .

You are working hard now .

I am having a Sandwich now .

زمان گذشته ساده  Simple past tense

تعريف : عملي را توصيف مي كند كه در گذشته به وقوع پيوسته و يا عادتي را در گذشته بيان مي كند و اكنون تمام شده است . علامت اين زمان قيد زمان last …. , ago , yesterday مي باشد .

A ) گذشته اي كه با افعال to be ساخته مي شود . Past tense of Be .